Bu kitap, Türk resim sanatının Paris’le kurduğu ilişkiyi ele alan bir çalışma. Başka bir kenti yurt edinmiş ressamların üretimleri üzerinden, Türkiye’den çıkıp Paris’te şekillenen bir sanat deneyimini inceliyor.

Nedim Gürsel, Paris’i hayal edilen bir sanat merkezi olarak değil, sanatçıyı sınayan bir kent olarak ele alıyor. Gönüllü ya da zorunlu sürgünlük, uzaklaşma, geçim sorunları ve kimlik arayışı, bu ressamların hem yaşamlarını hem de üretimlerini belirleyen temel başlıklar olarak öne çıkıyor. Sanat, bu bağlamda bir uyum aracı değil, çoğu zaman bir karşı duruş biçimi olarak görünüyor.

Yazar, ressamların yaşam öykülerini yalnızca bilgi aktarımıyla anlatmıyor, anılarını da devreye sokuyor. Atölye pratiklerine, sergi süreçlerine, estetik tercihlere ve kişisel kırılmalara odaklanıyor. Metinler, sanat tarihine yaslanan ama okurla doğrudan ilişki kuran bir anlatı izliyor.

Paris’in Türk Ressamları, Türkiye sanatının Avrupa’daki dolaşımını ve sanatçının yaşadığı yerle kurduğu bağı sorgulayan bir yapıt. Kitap, hem sanatla ilgilenen okurlar hem de modern Türkiye kültürünü anlamak isteyenler için eşsiz bir kaynak.