“Krallar bile bazen kral olarak girdikleri yataklarından, ertesi sabah herhangi bir hücrede uyanabilirler.”
 
1950’li yılların Türkiye’sinde Lüks Nermin adı, kadın ve çocuk bedenleri üzerinden kurulan ve siyasetle, diplomasiyle, devletin en mahrem katlarıyla iç içe geçen karanlık ağların içinden yükseldi. Bu ağlar yalnızca yeraltında işlemiyor; güç sahiplerinin korunduğu, biri gözden çıkarıldığında düzenin kendini temize çıkardığı bir yapının parçası olarak varlığını sürdürüyordu.

Asıl adı Şaziye Topçu. Yoksul bir çocukluktan Beyoğlu’nun en güçlü patroniçeliğine uzanan bir yükseliş ve oradan Sultanahmet Cezaevi’ne varan sert bir düşüş. Onun evi, “mühim adamların”, “hacıağaların” ve viski kadehleri eşliğinde fısıldanan devlet sırlarının dolaştığı bir merkez. Siyah Oda’daki siyah saten çarşaflar ve hayvan postları, iktidarın en çıplak haline tanıklık ediyor. Nermin’in elindeki Kırmızı Defter ise onu hem vazgeçilmez bir sırdaşa hem de tehlikeli bir hedefe dönüştürüyor.

Bu kitap, Lüks Nermin’i bir efsane olarak değil, bir dönemin güç haritası içinde okuyor. Bir kadının yükselişi ve çöküşü üzerinden, devlet ile fuhuş arasındaki o karanlık teması görünür kılıyor.