Görünmez kaynak her yerdedir; her zaman seninledir ve nerede olursan ol, ona ulaşabilirsin. Gerçekten bakan sonunda mutlaka görür. On iki yaşındaki Félix için hayat, annesi Fatou’nun kahkahalarıyla anlamlıdır. Ama bir gün Fatou susar; gülüşü solar, bakışları donuklaşır. Bir zamanlar hayat dolu bu kadın, şimdi yaşayan bir ölüye dönmüştür. Félix annesini iyileştirebilmek için görünmeyenin peşine düşer. Doktorlar, büyücüler, ritüeller... 
Hiçbiri çare olmayınca onu gerçek bir yolculuk bekler: köklere, Afrika’ya, çocukluğun ve hatıraların saklandığı yere... Çünkü bazen iyileşmek için ileriye değil, derine gitmek gerekir; görünmez bir kaynağın varlığına inanmak gerekir. Éric-Emmanuel Schmitt, bu romanında inancın, sevginin ve görünmez olanın izini süren dokunaklı bir anne-oğul hikâyesi anlatıyor.