“Artık bir kral değilim. İçimde ancak kölelere yakışacak birtakım şeyler oluyor; kafamda gece gündüz demeden kötü düşünceler cirit atıyor, ruhuma ise daha önce hiç tanımadığım kimi duygular yuvalanmış durumda...”

“Madalyalı bir devlet memuru ve yaşlıca, saygıdeğer bir tıp profesörü” olan Nikolay Stepanoviç, ölümcül bir hastalığın bedenini ele geçirdiğini hissederken hayatının muhasebesini yapmaya girişir. Bir zamanlar aşk duyduğu, artık bir yabancıya dönüşen karısı,
tanımakta güçlük çektiği kızı, değerli genç dostu Katya, öğrencileri ve çalışanları Profesör Stepanoviç’in bu sorgulamalarından paylarını alacaklardır.

1889’da yayımlanan Sıkıcı Bir Öykü hayatın anlamına dair zamansız bir eser.